Nadat ik met veel bewondering Briefjes van Pelle en We moeten je iets vertellen van Marlies Slegers las, begon ik vol verwachting aan Schildpadmeisje. Sleegers liet in haar eerdere boeken namelijk zien aangrijpende onderwerpen niet te schuwen. Sterker nog, ze bleek een meester te zijn in het onomwonden, maar toch ook met een zekere lichtvoetigheid, beschrijven van thema’s. Die leeservaringen waren genoeg om uit te kijken naar haar nieuwste jeugdverhaal. Zouden mijn hooggespannen verwachtingen uitkomen? Je leest het in mijn recensie.
Over Schildpadmeisje van Marlies Slegers
Schildpadmeisje gaat over Elvis, of Vis, een dertienjarig meisje dat dol is op schat zoeken en verhalen vertellen. Ze struint regelmatig door de buurt en vindt van alles, tot een caravan en schildpad aan toe. Over de dingen die ze vindt, schrijft ze fantasierijke verhalen. Dat doet ze het liefst in haar caravan, waar ze ook haar gevonden spullen bewaart. Niemand weet van het bestaan van de caravan, ze is er veilig. Veilig verstopt voor haar moeder die zo tegen haar tekeer kan gaan als ze teveel heeft gedronken. Wanneer Vis haar nieuwe, excentrieke buurjongen ontmoet begint ze zich steeds minder te verstoppen en steeds meer van zichzelf te laten zien. Schildpadmeisje had geen betere titel kunnen zijn. Het is het verhaal van een tienermeisje dat een schildpad vindt, van een meisje dat langzaam uit haar schulp kruipt.
Aangrijpend met lichtpuntjes
Ik heb lang nagedacht over hoe Marlies Slegers het in haar verhalen – en dan in het bijzonder Schildpadmeisje – voor elkaar weet te krijgen om enerzijds over zware onderwerpen te schrijven, maar dat toch met een zekere lichtheid te doen. De verhalen zijn aangrijpend, maar toch ook fijn om te lezen. Ze zijn leerzaam, maar ook vermakelijk. Verdrietig, maar mooi. Hoe kan dat? Komt het door de herkenning die gevonden wordt in de personages, doordat verhalen zich afspelen met goed weer, of door de fleurige omslagen? Of realiseert Slegers dat door niet te veel te beschrijven, maar net genoeg? Door voldoende lichtpuntjes aan het verhaal toe te voegen, naast de ellende? Of komt het door de prachtige, eigenzinnige personages misschien? Ik ben er zeker van dat het een combinatie van al deze elementen is, en dat Slegers’ schrijfstijl daar nog eens extra aan bijdraagt.
Ik-perspectief geeft prachtig inkijkje
Door vanuit het ik-perspectief te vertellen krijg je als lezer een goed beeld van Vis; hoe ze zich voelt, haar gedachtes, de invulling van haar dagen, de gesprekken die ze voert, de dingen die haar bezighouden. Vis is scherp, ze heeft oog voor details en de gevoelens van anderen. Dat zorgt ervoor dat het voor de lezer erg gemakkelijk is om in haar wereld op te gaan. Je leert niet alleen Vis beter kennen naarmate het verhaal vordert, maar ook de andere personages zoals buurman Joop, buurjongen Sid, Vis’ moeder en zelfs schildpad Simon.
“De schildpad kruipt over het oude Perzische kleed dat op tafel ligt. Her en der zitten kleine brandgaten, waar Joop in de loop van de jaren sigarenas heeft laten vallen. Simon heeft zijn poten en kop iets ingetrokken en kijkt me wat vijandig aan.“
Aanrader!
Zowel voor tieners als voor volwassenen is zoveel uit Schildpadmeisje te halen. Het kwetsbare verhaal zal zorgen voor verbinding, herkenning en bewustwording. Herken jij signalen van mishandeling of een onveilige thuissituatie? Wat zou jij doen als je Vis was? Of een vriendin, klasgenootje, volwassene?
Maar het verhaal is naast aangrijpend ook grappig, fantasierijk, creatief, avontuurlijk en hoopvol. Met prachtige personages waar je zeker van zult gaan houden.
Een aanrader wat mij betreft voor middelbare scholieren vanaf een jaar of 12, maar ook om bijvoorbeeld als ouders en docenten te lezen en samen te bespreken.
Ik geef Schildpadmeisje van Marlies Slegers 5 sterren.
Lees mijn recensie over We moeten je iets vertellen op mijn website of op Hebban.nl.
Over auteur Marlies Slegers
Marlies Slegers (1965) groeide op in Indonesië en verhuisde op 18-jarige leeftijd naar Nederland. Ze noemt zichzelf een “storytelling duizendpoot, want waarom zou je je beperken tot één ding”. Ze is ze naast schrijfster van boeken voor jongeren en volwassenen onder andere ook spreker, cursusleider, schrijfcoach en geeft ze schrijfworkshops en retraites. Marlies Slegers schreef onder andere Briefjes voor Pelle, We moeten je iets vertellen en de serie Help, we hebben een dierentuin!.
Boekspecificaties
- Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff
- Datum van verschijnen: 09-09-2025
- Uitgave: hardcover
- Taal: Nederlands
- Aantal bladzijden: 232
- Prijs: € 16,99
- ISBN: 9789021053509
